یاشاسین تورک دونیاسی

Babək qalasina nədən axın edılır?

Azərbaycan xalqı milli kimlik axtarışına başlamışdır, Bütün dünyanı saran milli kimliyə olan ehtiyac Azərbaycanı da öz təsır dairəsinə almışdır, kimliksiz olmaq demək, yənı boş və faydasiz bir əşya olmaq deməkdır. Milli kimlik fərdlərə insani mahiyət qazandırır. İnsan bir millətə mənsub olma heysiyyetini və qururunu yaşayir. Milli sitəm altinda yaşayan millətlər nə yaziq ki bu insani nemətdən məhrum edilirler. Bu məhrumiyyət isə bir çox ruhi və əxlaqi problemlər yaradir, Çünkü bir millətə mənsub olma duyqusu insanda geniş miqyaslı əxlaq və fədakarliq anlayişi ortaya qoya bilər. Milli kimlik insani dar düşüncələrdən çixarib və onun şüurunu bir millətin tarixi, mədəniyyəti, sənəti, musiqisi və gələcəyi ilə bağlayar, Bu səbəbdən də öz düşüncüsinin və ruh dünyasinin böyüməsındən yana olan fərddə milli kimliyə mənsub olma meyli mövcuddur. Bu meyl təfəkkürlə birləşdiyində milli mədəniyyət yaranmağa başlayir. Böyük insan və böyük şəxsiyyət olmaq da bu zərurətin idrak edildiyi zaman ortaya çixar. Məsələn Məhəmməd Fuzuli öz dilində böyük əsərlər yaratmağa başladığı zaman Türk millətinin mənəviyyat tarixində günəş kimi parlamışdir. Yenı Böyük Füzulının Türk millətinıə mənsubiyyət şüuru və millətinə yararli olma düşüncəsı onun “Məcnundan fuzun olan aşıqlıq istedadını” Türk və insanlıq tarixinə qazandırmışdır. Böyük Füzulı Türk millətinə olan mənsubiyyətinin fərqində olduğu üçün insanlığın mənəviyyat və mədəniyyətini təsırləndırmışdır.

ادامه مطلب

نوشته شده توسط آذری قیزی در 87/10/22 ساعت 22:48 موضوع | لینک ثابت

Gün batarkən, ürəyimi derdə gətirən hissler, düşüncələr canımı elə sixmağa başladı ki darda olan ruhumu ovuclarıma alıb eyvana çıxdım!. Baş qaldırıb giley dolu baxışlarımı gök üzünün məqrur, amma dəniz kimi aydın və mavi simasına yağdırdım. Gözlərimi yumdum. Bəlkə istəmirdim göydəki buludlar gözlərimin içində dalğalanan damlaları görüb, onlarda ağlamağa başlasınlar!.Axı bu axşam bütün buludların yerinə mən ağlamaq istəyirdim!.

Neçə saat keçmişdi, ancaq hələ də gördüyüm o məsum üzü və qəmli baxışları unuda bilmirdim. Oyuncaq mağazasının camına həsrətlə yapışan o kiçik əlləri yaddan çıxarda bilmirdim. O zərif əllər necədə möhkəm camdan tutmuşdular, sanki camin digər tərəfində olan o gözəl kuklanı bir an əvvəl qucaqlamaq istəyirdilər!. ..."Axı mənim atamın pulu yoxdu mənə oyuncaq alsın" sözü hələ də qulaqlarımda zəng çalırdı. O həzin səs, o bir tək cümlə, mənim varlığımı alt ust etmişdi. Yaşadığım ölkədə, şəhərdə və ətrafımdakı var olan, yaşayan!! ya da yaşam savaşı verən yoxsul insanların çəkdikləri acıları, çətinlikləri butun varlığımla hiss edib, Onlara yardım etmək istəmişdim. Amma axı necə!? Mən tək başıma, köməyə möhtac olan, yardım üçün üzanan bünca əli necə tuta bilərdim ki!? Ozümü aciz və gücsüz görüncə, qəlbimi acı bir sancı sıxmışdi. İndi bu səbəbdən istəyirəm Allahıma danışam, yalvaram!. Dərin bir ah çəkib, üz tutdum səmaya və danışmağa başladım. Ancaq bu sözləri mənim dilim yox, ürəyim deyirdi. Allahim! Sənin qudrətinə, ədalətinə heç bir zaman zerrə qədər şübhə etmədim. İndi də əslə etmirəm. Amma Allahim, bəs nədir bu haqsizliqlarin səbəbi!? Nə üçün bir kiçik qız uşağı, bir tək oyuncağa belə, onu bağrına basıb oynatmağa həsrət qalmalıdır?. Amma bir digər uşaq, hökm etdiyi, könlü istədiyi hər bir istəyina, diləyinə sahib olmalıdır?

Allahim! axı bu iki çocuğun bir biri ilə nədir fərqləri!? Məgər onlarin ikisi də sənin bəndələrin dəyillər mi!? Allahim! bilirəm bu imtəhan səhnəsi olan fani dunyada, bəndələrini imtəhana çəkirsən. Amma Allahim, bir incə və günahsız çocuq ürəyi, nə anlar imtəhandan, sınaxtdan? O nə bilir dözmək nədir, səbir etmək nə üçündur?

ادامه مطلب

نوشته شده توسط آذری قیزی در 87/10/22 ساعت 22:45 موضوع | لینک ثابت

زن درفرهنگ آریائی

در فرهنگ آریائی زن نه تنها حقوقی ندارد بلکه به درجه کالا تنزیل پیدا میکند. در کتاب آئین و فرهنگ ایران دکتر افتخارزاده مینویسد:

«در جامعه بدوی ساکنان اصلی فلات ایران پیش از کوچ آریائیان زن نقش برجسته ای در عرض عقاید کلامی و در تکامل حیات اجتماعی داشته است. ساکنان بومی فلات ایران اصل در آفرینش و حیات را در مادینگی میدانستند و از این رو خدایان ماده را میپرستیدند. در نگاه آنان زن مظهر زایندگی و زندگی بود و به نوعی تقدیس میشد و محترم بود. این نوع نگرش در اندیشه آریائیان راه نیافت. در اندیشه آریائی اصالت با نرینگی بود... در دوران دینی زنان نوعی کالا بودند و بر آنها اصل مالکیت و انحصار مترتب بود. ... زن ازطرف شوهرش به شخص دوم اجاره داده میشد و کرایه کننده به شرط اطلاع شوهر اصلی میتوانست وی را به شخص ثالثی اجاره دهد...».

به باور زرتشتیان زن از جنس شیطان و پلید میباشد و او را نجس و پست می دانند و حتی از آفرینش او ابراز تأسف میکنند. دکترافتخارزاده از وندیداد (قوانین شرعی زرتشت) قوانین 2/972، 975 و126 نقل میکند: «اهورامزدا زنان را به نیکوکاران واگذاشت اما زنان گریختند و به اهریمن روی آوردند... زنان زاده اهریمن و اهریمن منش هستند... اهورا به زن گفت، با آنکه پتیاره هستی و از جنس جهی دختر اهریمن میباشی تو را آفریدم و تو را یاری میکنم چون مرد از تو زاده میشود، باوجود این مرا آزار خواهی داد. اگر مخلوقی می یافتم که مرد از او زاده شود تو را نمی آفریدم...».

بازهم در یشت ها (بخشی از اوستا) زن به طرز شرم آوری تحقیر میشود. همان نویسنده از یشت ها به اجرای مراسم ناهید اشاره کرده و مینویسد: «افراد بیمار و معلول و ناقص العضو و گر وگوریها حق ندارند از زور و نذر ناهید بنوشند و بخورند. یعنی هرتی ها، تب دارها، ناقص العقل ها، ساچی ها، کسویش ها، زن، کسی که گاثه نمی سراید، پیس ها، کروکورها، کوتاه قدها، بی شعورها، ارها، غشی ها، قوزدارها که از پشت و یا جلو قوز دارند... دندان کج ها و درهم برهم ها نباید از نذر ناهید چیزی بخورند یا بنوشند».

نویسنده در ادامه به دوران ساسانی نیز اشاره میکند : «در دوران دینی زنان نوع کالا بودند و بر آنان اصل حاکمیت و انحصار مترتب بود. براین اساس زنان احتکار میشدند، مبادله میگردیدند، به قرض داده میشدند، فروخته میشدند و به خارج از کشور صادر میگردیدند... مال و کالا و چارپای ماده و زن درکنار هم قرار گرفته اند. همه مسئول همه زایمان های مادگان دوپا و مادگان چارپا هستند. آن دوپا دختر است و آن چارپا سگ است.. می دانیم که در روزگار بلند ساسانی زنان مانند گندم و غلات و حبوبات و حیوانات اهلی احتکار میشدند...».

همانطوریکه از منابع فوق پیداست زن در دوران ساسانی به مانند کالا و حیوان شمرده میشود و البته این طرز نگرش صرفاً به ساسانیان محدود ویا با آنان خاتمه پیدا نمیکند بلکه 400 سال بعد از ساسانیان نیز زن به همان اندازه دوران ساسانی تحقیر میشود و این به نوبه خود بیانگر تداوم و عمق این بینش ارتجاعی در آریائیان میباشد. فردوسی شاعر محبوب و افتخار آریائیان زن را از سگ هم پست شمرده و خواهان تمیز کردن جهان از این موجود پلید میباشد!! فردوسی مینویسد:

زن و اژدهـا هردو درخــاک بــه

جهان پاک از این هـر دو ناپـاک بــه

زنان را ستائی سگان را ستــــای

که یک سگ به از صد زن پـارســای

اگــر تاجــدار است بد اختــر بــود

چوزن زاددختر ،دهیدش به گــرگ

که نامش ضعیف است وننگش بزرگ

این ماهیت شاهنامه فردوسی است که مبلغ فرهنگ والای آریایی است و در بندبند اشعارش ترک و عرب را تحقیر و هویت والائی ایرانی راتبلیغ و تشریح میکند.

البته فردوسی نماینده سمبلیک فرهنگ فارس و شاعر مجبوب آنهاست و شاهنامه وی (در واقع ننگ نامه) که سرتاسر فحاشی به ملل دیگر و تحقیر انسان زن و تبلیغ نفرت میباشد هنوز هم ازطرف فارسها تقدس میشود که آنهم بیانگر حاکمیت طرز فکر ارتجاع آریایی در نسل امروز است. اما در 1200 سال قبل در قیام خرمدینان زن جایگاهی بسیار مقدس و حقوقی مساوی با مرد داشت.

با مقایسه جایگاه زن در بین خرمدینان و ساسانیان تضادهای فرهنگی خرمی ها با ساسانیان و فرهنگ آریائی آشکار شد. حال خرمی ها را با خزران مقایسه می کنیم. ابتدا جا دارد که به خدایان زن در باورهای ترکان شامانیست اشاره کرد. «آل آل» تانری و «اومای» تانری یعنی خداوند آل آل و خداوند اومای هردو از خدایان زن میباشند. که خود نشانه بازر مقام زن دربین ترکان است. همچنین شاهان زن مانند تومروس آنا- که بروایت هرودوت کوروش را شکست داد و ناوارخاتون پادشاه قوتی ها از شاهان ترک هردو زن هستند. گذشته از اینها داستان ده ده قورقود مرتباً از تیراندازی زنان و شمشیرزنی زنان، اسب سواری زنان، جنگ کردن زنان، شکاررفتن زنان، کشتی گیری دختران با پسران و دلاوری های زنان تعریف میکند که خود بیانگر شخصیت اجتماعی زن دربین ترکان میباشد.

دربین ترکان کسی مالک زن نیست بلکه این زن هست که میتواند چند شوهر انتخاب کند. دانلوپ به نقل از مارکوارت و زکی ولدی مینویسد: «چند شوهری زنان دربین ترکان امری طبیعی بنظر میرسد». نقش خاتون خزر در شرایط حساسی ویا اینکه ارباب رجوع قبل از شکایت به خاقان به خاتون خزر شکایت میبرند گویای مقام و منزلت زن دربین خزران میباشد. خاتون خزر نهایتاً به سلطنت میرسد و باز از دانلوپ نقل کردیم که در جوامع ترک زنان نقش فعال سیاسی داشتند. دربین خرمیها نیز نقش کلدانیه یادآور خاتون خزر میباشد که با تدابیر خود بر بحران سیاسی موجود خاتمه داده و موجب وحدت خرمی ها گشت. فعالیت سیاسی اجتماعی زن، آزادی جنسی، نبود مالکیت بر زن و اصالت انتخاب زن از شاخصهای مشترک دیگر بین خرمی ها و خزرها میباشد.همانطور تاریخ از ترکان خاتون زن مقتدر ملکشاه سلجوقی و مادر ناصرالدین شاه نیز در دوران های بعد حکایت روشنی دارد

ادامه مطلب

نوشته شده توسط آذری قیزی در 87/01/11 ساعت 11:44 موضوع | لینک ثابت

بابک

نوشته شده توسط آذری قیزی در 87/01/11 ساعت 11:33 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط آذری قیزی در 86/12/26 ساعت 9:46 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط آذری قیزی در 86/12/26 ساعت 9:43 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط آذری قیزی در 86/12/26 ساعت 9:39 موضوع | لینک ثابت

چهار شنبه سوری

نوشته شده توسط آذری قیزی در 86/12/26 ساعت 9:28 موضوع | لینک ثابت

بایرامیدی گئجه قوشی اوخوردی

نوشته شده توسط آذری قیزی در 86/12/25 ساعت 15:17 موضوع | لینک ثابت

دیلینی بیلمیین آناسین تانیماز

نوشته شده توسط آذری قیزی در 86/11/30 ساعت 20:55 موضوع | لینک ثابت